Ściganie na wniosek pokrzywdzonego – kluczowy warunek postępowania karnego

W polskim systemie prawa karnego, nie każde przestępstwo może być ścigane z urzędu. Niektóre czyny wymagają wyraźnej inicjatywy osoby pokrzywdzonej – złożenia formalnego wniosku o ściganie. Instytucję tę reguluje art. 12 Kodeksu postępowania karnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 534 ze zm.), a jej znaczenie praktyczne jest ogromne – brak wniosku wyklucza możliwość prowadzenia postępowania karnego.

Jak wyjaśnia dr M. Kurowski, „wniosek o ściganie stanowi warunek wszczęcia i kontynuowania postępowania karnego. Konsekwencją jego braku jest obowiązek wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania lub jego umorzenia” (Kodeks postępowania karnego. Komentarz, red. D. Świecki, LEX/el. 2021, art. 12).


Podstawa prawna ścigania na wniosek – art. 12 k.p.k.

Zgodnie z art. 12 §1 k.p.k., w sprawach o przestępstwa ścigane na wniosek postępowanie toczy się z urzędu dopiero po złożeniu wniosku. Co istotne, organ ścigania ma obowiązek pouczyć osobę uprawnioną o prawie do złożenia takiego wniosku.

Jeśli w toku sprawy pojawia się możliwość innej kwalifikacji prawnej, która obejmuje przestępstwo ścigane na wniosek, a sąd uprzedza strony o zmianie kwalifikacji – wtedy to właśnie sąd powinien uzyskać stosowny wniosek (art. 12 §1a k.p.k.).

Warto również wiedzieć, że jeśli wniosek dotyczy tylko jednego ze sprawców, a czyny innych pozostają z nim w ścisłym związku, ściganie obejmie także pozostałych – z wyjątkiem osób najbliższych dla pokrzywdzonego, co wyłącza stosowanie tego przepisu (art. 12 §2 k.p.k.).


Kategorie przestępstw ściganych na wniosek

Podstawowym kryterium rozróżnienia przestępstw ściganych na wniosek jest relacja między sprawcą a pokrzywdzonym oraz waga czynu. Celem ustawodawcy było zapewnienie ochrony prywatności pokrzywdzonego i zapobieżenie wtórnej wiktymizacji, w sytuacjach, gdy ściganie sprawcy mogłoby pogłębić krzywdę ofiary (zob. C. Kulesza [w:] Kodeks postępowania karnego. Komentarz, red. K. Dudka, Warszawa 2020, art. 12).

Wyróżniamy dwie główne grupy:

1. Przestępstwa bezwzględnie wnioskowe – ścigane na wniosek niezależnie od relacji:

  • art. 160 §5 k.k. – nieumyślne narażenie na niebezpieczeństwo życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu;
  • art. 190 §2 k.k. – groźba karalna;
  • art. 190a §4 k.k. – uporczywe nękanie (stalking);
  • art. 192 §2 k.k. – zabieg medyczny bez zgody pacjenta;
  • art. 268 §4 k.k. – bezprawne usunięcie informacji;
  • art. 268a §3 k.k. – niszczenie baz danych;
  • art. 288 §4 k.k. – uszkodzenie mienia.

2. Przestępstwa względnie wnioskowe – ścigane tylko, gdy pokrzywdzonym jest osoba najbliższa:

Zgodnie z art. 115 §11 k.k., osobą najbliższą jest m.in. małżonek, dziecko, rodzic, rodzeństwo, osoba pozostająca we wspólnym pożyciu lub przysposobiona.

Do takich przestępstw należą:

  • art. 157 §5 k.k. – nieumyślne uszkodzenie ciała lub rozstrój zdrowia;
  • art. 177 §3 k.k. – wypadek drogowy skutkujący lekkimi obrażeniami;
  • art. 278 §4 k.k. – kradzież;
  • art. 278a §2 k.k. – kradzież szczególnie zuchwała;
  • art. 279 §2 k.k. – kradzież z włamaniem;
  • art. 284 §4 k.k. – przywłaszczenie;
  • art. 286 §4 k.k. – oszustwo;
  • art. 287 §3 k.k. – oszustwo komputerowe;
  • art. 289 §5 k.k. – krótkotrwałe użycie pojazdu.

Wniosek o ściganie – forma i wymogi

Choć ustawa nie przewiduje konkretnej formy wniosku, musi on być złożony jednoznacznie i wyraźnie. Może to nastąpić ustnie do protokołu przesłuchania lub pisemnie. Co kluczowe – samo złożenie zawiadomienia o przestępstwie nie oznacza jeszcze wniosku o ściganie.

Jak zauważa M. Kurowski: „Wola ścigania musi być wyrażona w sposób wyraźny, a wniosek powinien zostać złożony dobrowolnie. Inaczej będzie dotknięty wadą” (Kodeks postępowania karnego, art. 12).

Potwierdza to również orzecznictwo sądowe, m.in. wyrok Sądu Najwyższego z 22 marca 2018 r., sygn. akt V KK 382/17, gdzie wskazano, że:

„W razie braku jednoznacznego wyrażenia woli ścigania, organ nie może domniemywać istnienia wniosku”.


Znaczenie prawne i praktyczne

Brak formalnego wniosku pozbawia organy ścigania możliwości działania – nie mogą one wszcząć ani kontynuować postępowania z urzędu. W praktyce oznacza to, że w wielu przypadkach to pokrzywdzony decyduje, czy sprawa trafi do prokuratora, czy nie.

W sytuacjach, w których relacje między sprawcą a ofiarą są złożone – jak np. w przypadku przemocy w rodzinie czy przestępstw między partnerami – decyzja o złożeniu wniosku może mieć daleko idące konsekwencje zarówno prawne, jak i emocjonalne.


📌 Potrzebujesz pomocy prawnej? Skontaktuj się z nami

Drogi Czytelniku, przypominamy, że każda sprawa prawna może okazać się złożona i pełna niuansów, które bez wiedzy prawniczej łatwo przeoczyć. Przepisy są wieloznaczne, a ich interpretacja zależy często od okoliczności konkretnego przypadku. Dlatego przed podjęciem jakichkolwiek kroków prawnych warto skonsultować się z doświadczonym prawnikiem.

Skontaktuj się z nami już teraz. Przeanalizujemy Twoją sytuację i dokładnie sprawdzimy, jakie masz możliwości działania. Nasi eksperci z Kancelarii LEGA ARTIS pomogli już wielu klientom, którzy początkowo sądzili, że znajdują się w sytuacji bez wyjścia.

📞 579-636-527
📧 [email protected]

Nie czekaj – napisz lub zadzwoń już dziś. Pierwszy krok do rozwiązania problemu prawnego to rozmowa z prawnikiem, który naprawdę zna się na rzeczy.


Materiał wydany na podstawie aktualnego stanu i orzecznictwa. W przypadku wątpliwości zalecamy konsultację z prawnikiem.

To Top